ساحل تنهایــــی من

مرا کسی نساخت ٬

خدا ساخت ٬

نه آنچنان که" کسی می خواست" ٬

که من کسی نداشتم ٬

کسم خدا بود ٬

کس بی کسان.

او بود که مرا ساخت ٬

آنچنان که خودش خواست ٬

نه از من پرسید و نه از آن" من ِ دیگر"م.

من یک گل ِ بی صاحب بودم.

مرا از روح خود در آن دمید و ٬

بر روی خاک و در زیر آفتاب ٬

تنها رهایم کرد.

" مرا به خودم واگذاشت".

عاق آسمان!

کسی هم مرا دوست نداشت ٬

به فکرم نبود.........

هبوط"دکتر شریعتی"

 - نمی دانم مبارک است یا نه؟؟!!

ـ بازگشت به روزهای خوب گذشته و دیدن دوباره تان بهترین هدیه برای من است.